Tagged: ผีอำ

พี่ดีเจคะ หนูขอเล่าเรื่องที่น้าทองเล่าให้ฟังนะคะ ตอนนี้หนูกำลังตากแผ่นยางอยู่หน้าบ้าน มือหนึ่งจับโทรศัพท์ อีกมือพาดแผ่นยางลงราว แต่ใจลอยไปคนละทาง แผ่นหนึ่งห้อยเอียงจนเกือบหลุด หนูต้องเล่าช้าๆ…

ไม่ใช่ค่ะพี่ดีเจ หนูไม่เคยนอนเตียงนั้นเองนะคะ หนูฟังมาจากพี่แอ๋ม เพื่อนร่วมไลน์เดียวกันที่โรงงานตัดเย็บย่านอ้อมน้อย พี่แอ๋มเล่าให้ฟังตอนกินข้าวเที่ยงในโรงอาหาร เสียงจอแจอยู่รอบๆ แต่พี่เขาเล่าเบาๆ…

ไม่ใช่ครับ ไม่ใช่ผมเจอเองนะครับพี่ดีเจ ผมไม่เคยขึ้นรถทัวร์สายนั้นสักครั้งในชีวิต คนที่เจอคือน้าเขียว น้าเขาขับรถทัวร์สายเหนือมายี่สิบกว่าปี เกษียณไปแล้ว…

หนูไม่เคยนอนหันหน้าเข้ากำแพงเวลาไปนอนที่ไหนที่ไม่ใช่บ้านตัวเอง พี่ดีเจจะว่าแปลกก็ได้ค่ะ ยายสอนมาแบบนี้ตั้งแต่เด็ก ไม่เคยบอกเหตุผล หนูก็ไม่เคยถามกลับ จนมาได้ยินเรื่องของนกจากปากนกเองนี่แหละค่ะ…

พี่คะ หนูโทรมาตอนตีสองนี่เพราะนอนไม่หลับ อยากเล่าให้พี่ฟังเรื่องหอพักโรงงานที่หนูเคยอยู่ ตอนนี้ยังทำงานที่นั่นอยู่เลยนะคะ โรงงานผ้าย่านบางพลี หอพักเป็นตึกแถวสามชั้น เตียงสองชั้นเรียงกันแถวละสิบ…

ตอนแรกผมนึกว่าเป็นเสียงแอร์รถทัวร์รวนครับ เสียงฟืดฟาดแบบเครื่องอัดอากาศเสีย ผมถึงได้ตื่นตอนตีสอง ฟังไปฟังมากลับไม่ใช่เสียงเครื่องยนต์เลย มันคล้ายเสียงคนหายใจแรงๆ อยู่ใกล้หน้าอกผมเอง…

...ใช่ค่ะพี่ ดีเจ หนูเป็นคนกรีดยางที่นาบอน นครศรีฯ ช่วงนั้นพ่อค้ากดราคายางกันหนักมาก คนงานเลยนัดกันหยุดกรีดทั้งหมู่บ้าน แต่สวนของลุงหนูอยู่ไกลสุดในหมู่บ้าน ต้องมีคนไปเฝ้าไม่ให้ใครแอบมาลักกรีด…