HorrorGod

ไม่ใช่ว่าผมกลัวความมืดนะครับพี่ดีเจ ผมกรีดยางมาสิบสองปีแล้ว ความมืดกับผมคุ้นกันเหมือนพี่น้อง แต่คืนนั้นผมไม่ยอมเดินเข้าแถวที่เจ็ด สวนยางเจ็ดร้อยกว่าไร่ของลุงเสริม อยู่อำเภอเมือง จังหวัดสุราษฎร์ฯ…

ไม่ใช่ค่ะพี่ดีเจ หนูไม่เคยนอนเตียงนั้นเองนะคะ หนูฟังมาจากพี่แอ๋ม เพื่อนร่วมไลน์เดียวกันที่โรงงานตัดเย็บย่านอ้อมน้อย พี่แอ๋มเล่าให้ฟังตอนกินข้าวเที่ยงในโรงอาหาร เสียงจอแจอยู่รอบๆ แต่พี่เขาเล่าเบาๆ…

ไม่ใช่ครับ ไม่ใช่ผมเจอเองนะครับพี่ดีเจ ผมไม่เคยขึ้นรถทัวร์สายนั้นสักครั้งในชีวิต คนที่เจอคือน้าเขียว น้าเขาขับรถทัวร์สายเหนือมายี่สิบกว่าปี เกษียณไปแล้ว…

พี่ดีเจคะ หนูขอเล่าเรื่องที่ลุงแหววเล่าให้พ่อหนูฟังนะคะ ลุงแหววเป็นคนเฝ้าสวนทุเรียนที่อำเภอบ้านหนู แกรับจ้างเฝ้ามาสิบกว่าปีแล้ว หรือจะสิบห้าปีก็ไม่แน่ใจ พ่อหนูก็จำไม่ได้เป๊ะเหมือนกัน…

พี่ดีเจคะ เรื่องนี้ลุงสมบัติเล่าให้ฟังเอง ลุงเป็นผู้ช่วยผู้ใหญ่บ้านที่บ้านหนองแวง เล่าตอนกินเหล้าขาวหลังงานศพปีที่แล้ว หนูเองไม่ได้อยู่ในเหตุการณ์ ฟังแล้วก็ยังงงๆ อยู่…

พี่ดีเจคะ หนูขอโทรมาเล่าเรื่องที่หนูเจอเองนะคะ หนูเล่นคีย์บอร์ดให้วงกลางคืนที่เล่นตามตลาดนัดแถวอำเภอ ไม่บอกชื่อวงนะคะ เดี๋ยวจะดังไปกว่านี้ ฮ่าๆ ล้อเล่นค่ะ ตลาดที่เล่นประจำมันมีเวทีเล็กๆ…

อันนี้เรื่องพี่ชายหนูเองค่ะ พี่ดีเจ หนูขอเล่าแบบที่พี่เขาเล่าให้ฟังนะคะ เพราะหนูไม่ได้อยู่ในเหตุการณ์ตรงๆ พี่ชายหนูขับแท็กซี่แถวรังสิต-ปทุมธานี มาสิบกว่าปีแล้ว มีสะพานกลับรถอันหนึ่งแถวคลองหลวง…