ไม่ใช่ผมปฏิเสธผู้โดยสารคนนั้นนะครับพี่ดีเจ ผมรับทุกคนที่เรียก ยกเว้นสะพานลอยหน้าตลาดเก่าแค่จุดเดียว ตอนนี้ผมนั่งอยู่หัวซอย มือหนึ่งถือมือถือคุยกับพี่ดีเจอยู่ อีกมือกำกุญแจเสื้อวินสีส้มที่ใส่มาสิบเอ็ดปีแล้ว หรือสิบปีนี่แหละ จำไม่ค่อยแม่นเหมือนกัน ยังไม่ได้ถอดเลยด้วยซ้ำ สะพานลอยนั้นข้ามถนนสายเอเชีย อยู่ตรงหน้าตลาดสดเก่า วินมอไซค์แถวบ้านผมไม่มีใครรับฝั่งนั้นหลังเที่ยงคืน ถามใครก็จะได้คำตอบเดียวกันคือ "ไม่ว่าง" ทั้งที่จอดรถกันเต็มซุ้ม ผมเองก็เคยทำแบบนั้นมาก่อน จนคืนหนึ่งผมรับแกเข้า รอบแรก แกยืนอยู่บนสะพาน ตรงกลางพอดี สวมเสื้
อ่านและฟังฟรี 25%
เรื่องราวยังไม่จบแค่นี้
สมัครสมาชิก HorrorGod รายเดือนเพื่ออ่านเรื่องนี้ต่อและฟังเรื่องเล่าฉบับเต็มทุกเรื่อง
สมัครสมาชิกรายเดือนเพื่ออ่านต่อ