เสียงแรกที่ได้ยินคืนนั้น ผมนึกว่าหมาแทะกระดูก เสียงมันดังแป๊กๆ เบาๆ อยู่หลังแผงเนื้อ สม่ำเสมอเหมือนใครเคี้ยวอะไรอยู่ในปาก ผมนอนเฝ้าตลาดสดกับป้าอึ่งมาสามคืนแล้ว หรือสี่คืนก็ไม่แน่ใจ จำไม่ค่อยได้ว่าเริ่มนอนเฝ้าตั้งแต่วันไหน เพื่อช่วยชำแหละหมูให้ทันขายตอนตีสี่ เลยคิดเอาเองว่าไอ้ด่าง หมาหน้าตลาดตัวนั้นที่ชอบมานอนขดอยู่ใต้แผงผัก คงคาบกระดูกที่เราโยนทิ้งมาแทะเล่นข้างเพิง ผมเลยไม่ลุกไปดู ได้แต่ตะโกนไล่ไปลอยๆ ว่า