อันนี้เรื่องพี่ชายหนูเองค่ะ พี่ดีเจ หนูขอเล่าแบบที่พี่เขาเล่าให้ฟังนะคะ เพราะหนูไม่ได้อยู่ในเหตุการณ์ตรงๆ
พี่ชายหนูขับแท็กซี่แถวรังสิต-ปทุมธานี มาสิบกว่าปีแล้ว มีสะพานกลับรถอันหนึ่งแถวคลองหลวง ไม่ใหญ่มาก เสาไฟข้างสะพานดวงหนึ่งกะพริบอยู่ตลอด คนขับแถวนั้นรู้กันปากต่อปากว่าถ้าใครกลับรถตรงจุดนั้นตอนดึกๆ หลังห้าทุ่ม มิเตอร์จะกระโดดขึ้นทันทีเก้าบาท ไม่ใช่สิบ ไม่ใช่ยี่สิบ เก้าบาทเป๊ะทุกครั้ง พี่ชายหนูก็เคยเจอ แกไม่ได้กลัวอะไรมาก แค่บ่นว่าทำไมต้องเก้าบาท เลขมันแปลก จำง่ายดี ว่าไปแล้วป้าที่ขายข้าวแกงหน้าปากซอยบ้านหนูก็เคยเล่าเรื่องสะพานนี้เหมือนกัน แต่คนละเวอร์ชั่น หนูเลยไม่รู้ว่าใครเล่าถูก
สามอาทิตย์ก่อน พี่ชายหนูโทรมาเล่าให้ฟังทางไลน์ ตอนนั้นหนูอยู่กะดึก จำได้ว่าแกพูดตลกๆ ว่า "วันนี้เก้าบาทมาสองรอบเลยว่ะ" หนูก็หัวเราะ ไม่คิดอะไร เพราะพี่แกชอบเล่าเรื่องแบบนี้เป็นเรื่องขำ
แกบอกว่าผู้โดยสารบางคนถามว่าทำไมมิเตอร์กระโดด แกก็ตอบไปว่า "เดี๋ยวผมลดให้ ไม่ต้องจ่ายส่วนนั้น" ทุกครั้งที่แกพูดแบบนั้น มิเตอร์จะเงียบ ไม่กระโดดอีกจนถึงปลายทาง
คืนวันศุกร์ที่ผ่านมา พี่ชายหนูหายไปทั้งคืน โทรไม่ติด พี่สะใภ้โทรหาหนูตอนตีสองกว่า หรือจะตีสามแล้วก็ไม่แน่ใจ หนูรีบขับรถไปหาแถวสะพานนั้นเลยเพราะมันเป็นเส้นทางประจำของแก ไปเจอรถแท็กซี่พี่ชายจอดอยู่ริมสะพาน เครื่องยังติดอยู่ ไฟในรถเปิด แต่ไม่มีคนอยู่ในรถ
พี่ชายไปนั่งซึมอยู่ใต้สะพานอีกฝั่งหนึ่ง แกไม่ได้เป็นบ้าอะไรนะคะ แค่นั่งนิ่งๆ กอดเข่า มือสั่นนิดๆ ตอนหนูเข้าไปเขย่าตัว แกสะดุ้งแล้วพูดว่า "เก้าบาท กูยังไม่ได้ทอนให้เขา"
พอถามละเอียด แกเล่าว่าคืนนั้นรับผู้โดยสารเป็นผู้ชายวัยกลางคน แต่งตัวเหมือนคนขับมอเตอร์ไซค์รับจ้าง เสื้อวินสีส้มซีดจนแทบมองไม่เห็นเลขข้างหลัง ผู้ชายคนนั้นนั่งเบาะหลัง ไม่พูดอะไรเลยทั้งทาง จนถึงสะพาน มิเตอร์กระโดดเก้าบาทตามเคย พี่ชายพูดคำเดิมว่าไม่ต้องจ่าย แต่คราวนี้เสียงคนข้างหลังตอบกลับมาเบาๆ ว่า "ไม่ใช่หนี้ผม เป็นหนี้ผมที่ต้องทอนให้เขา" พอเงยขึ้นมองกระจก เบาะหลังว่างเปล่า มีแต่ธนบัตรยี่สิบบาทพับครึ่งวางอยู่ตรงกลางเบาะ พี่ชายเลยจอดรถ เดินลงมาสงบสติอยู่ใต้สะพาน จนหนูไปเจอ
พี่ชายเล่าให้หนูฟังทีหลังว่าไปถามคนแก่แถวนั้น มีลุงคนหนึ่งจำได้ว่าสิบกว่าปีก่อน มีคนขับมอเตอร์ไซค์รับจ้างโดนรถชนตายตรงจุดกลับรถพอดี ตอนนั้นเขากำลังจะทอนเงินเก้าบาทให้ผู้โดยสารที่เพิ่งลงจากรถ แต่รถบรรทุกมาเร็วเกินไป เขาไม่ทันข้ามถนนกลับไปหาเจ้าของเงิน เก้าบาทนั้นเลยติดอยู่ในมือเขาตลอดมา
พี่สะใภ้เลยพาพี่ชายไปนิมนต์พระจากวัดใกล้บ้านมาสวดอุทิศส่วนกุศลตรงหัวสะพาน ทำบุญเลี้ยงพระ กรวดน้ำอุทิศให้คนขับมอเตอร์ไซค์คนนั้นโดยเฉพาะ พระท่านบอกให้ใส่ซองเงินเก้าบาทลงในบาตรด้วย จะได้ครบตามที่เขาติดค้างอยู่
พี่ชายหนูขับผ่านสะพานนั้นอีกหลายรอบหลังจากนั้น มิเตอร์ไม่เคยกระโดดอีกเลย แต่เมื่อวานนี้แกเปิดกล่องเก็บของใต้เบาะหลังรถเพื่อหาไฟแช็กที่ทำหาย กลับเจอเหรียญห้าบาทกับเหรียญหนึ่งบาทวางเรียงกันพอดีสองเหรียญ รวมเก้าบาทเป๊ะ วางอยู่ตรงกลางพรมปูพื้นเบาะหลัง ตรงจุดที่ไม่มีใครนั่งมาตั้งแต่คืนนั้น